«به دانش‌آموزان گفته شد که ساختمان موجود را نادیده بگیرند» – نظرسنجی شکاف آموزشی را نشان می‌دهد

کارل مدینگز، رهبر برنامه برای معماری پایدار مارس در مرکز فناوری جایگزین

از نظر خود ساختمان‌ها، آموزش تفکر محیطی در زمینه بسیاری از دوره‌ها بسیار سخت است و به پروژه‌های بسیار خاص‌تری نیاز دارد تا پروژه‌های عمومی. با دانش‌آموزانمان، ما همیشه سعی می‌کنیم و روی سایت‌های واقعی با ساختمان‌های واقعی و مصالح واقعی کار می‌کنیم، به این معنی که مقابله با موارد خاص و درک اینکه مواد متناهی و واقعی هستند و می‌توانند تصمیمات طراحی را در تمام طول یک پروژه هدایت کنند، بسیار آسان‌تر است.

تغییر در دوره ها و برنامه های درسی در دانشگاه ها می تواند یک روند بسیار کند باشد. وضعیت اضطراری آب و هوا و تنوع زیستی اکنون به یک موضوع اصلی تبدیل شده است و دانشکده های معماری توجه بیشتری به این موضوعات دارند، اما به وضوح نه با احساس فوریتی که لازم است.

سایر نظرات ناشناس از این نظرسنجی عبارتند از: «بعضی از معلمان هنوز هم خوشحال هستند که مردم ساختمان‌های جدیدی را با استفاده از مواد اولیه بسازند. هیچ آموزشی در مورد استفاده مجدد، مقاوم سازی یا اقتصاد دایره ای در طول ساعات تدریس وجود ندارد.

پایداری یک چیز اضافی نیست

با این حال، نظرسنجی نشان می‌دهد که دانش‌آموزان احتمالاً در مورد موضوعات گسترده‌تر مربوط به شرایط اضطراری آب و هوا، طراحی پایدار و کربن کل زندگی آموزش می‌بینند.

سوال در مورد مقاوم سازی حتی نگران کننده تر است. مدارس اغلب از تمرین های طراحی که در آن بازسازی و استفاده مجدد مورد بررسی قرار می گیرد، اجتناب می کنند. هیچ فراری از این واقعیت وجود ندارد که سهام ساختمان ما باید به روز شود تا به تعهد ما در مورد اهداف کربن صفر عمل کند. بیشتر کار معماران آینده ما کار با ساختمان های موجود خواهد بود. آموزش کنونی معماران در این زمینه عمدتاً در عمل اتفاق می افتد. مطمئناً فضایی برای نوآوری در آموزش معماری پیرامون مقاوم سازی، استفاده مجدد، تغییر کاربری و اقتصاد دایره ای وجود دارد. درست به اندازه کار کردن با آنچه که داریم مهم است، همچنین باید بپذیریم که باید با “کسانی” که داریم بسیار نزدیک تر کار کنیم. ساکنان و ساکنان ساختمان‌های ما، جوامع ما، کلید دستیابی به سازگاری واقعی هستند.

یکی دیگر گفت: “من هرگز تجربه یک پروژه مقاوم سازی را نداشته ام.”

پایداری و تمام تفکرات مرتبط با آن یک پیچ و مهره اضافی نیست. اگر بخواهیم دست اندرکاران آینده را تجهیز کنیم تا تغییر دهندگانی باشند که باید باشند، باید در قلب آموزش معماری قرار گیرد. ما باید معماری را متفاوت انجام دهیم و مسائل را بسیار عمیق تر بررسی کنیم. واقعاً بحث ارزش هاست. اگر معماری چیزی باشد، تجلی رابطه گونه ما با سیاره ماست. دغدغه های زیست محیطی بخشی از علوم انسانی معماری، طراحی معماری و فناوری معماری است. این یک موضوع تصویر بزرگ است، یک مسئله اجتماعی است، درباره انعطاف پذیری، برابری، انصاف است.

ما همچنین باید محتاط باشیم که چگونه رویه معماری کنونی (که در سیستم سیاسی نئولیبرالی حاکم عمل می کند) بر آموزش معماری تأثیر می گذارد. این، همراه با «گرین‌واش» گسترده، می‌تواند ارزش‌هایی را که ممکن است آرزویش را داشته باشیم، پنهان کند. گروه‌هایی مانند Students Climate Action Network (Stucan) و Decolonise Architecture در این زمینه کار بزرگی انجام می‌دهند و آینه‌ای برای این حرفه در دست دارند.

یکی دیگر افزود: معلمان به صراحت گفته اند که متوقف شود [focusing on this area] همانطور که “معماری پایدار زشت است”.

نظرات

یکی از دانش‌آموزان مستقر در یک مدرسه با رتبه برتر در لندن گفت: “اکثر واحدها استفاده مجدد و مقاوم‌سازی را در هسته برنامه خود ندارند.”

معلمان به صراحت گفته اند “معماری پایدار زشت است”

به گفته 27 درصد از افراد مورد نظر، پایداری زیربنای همه جنبه های دوره های دانشگاهی آنها است.

هنگامی که مواد و پروژه ها انتزاعی هستند، ایجاد پیشنهادهای واقعاً یکپارچه که به دقت به منابع نگاه می کنند، می تواند دشوار باشد. کمی گسترده تر، صحبت از طراحی ساختمان به عنوان “حل” بحران زیست محیطی خطرناک است، زیرا به ماهیت خودبزرگ بینی معماری و میل معماران برای قهرمان شدن اشاره می کند. رویکردهای یکپارچه که در آن معماری با جهان درگیر می شود، هرگز مهمتر از این نبوده است، از این رو عصبی بودن من با پروژه های کاغذی که کشمکش تصمیماتی را ندارند که بر اساس، و با چالش های احتمالی جهان از نظر مشتری، هزینه مواجه می شوند. و منابع

نظرسنجی از بیش از 400 دانش‌آموز مقیم بریتانیا، شکاف‌های قابل‌توجهی را در آموزش در مورد اقتصاد دایره‌ای و نحوه استفاده مجدد از ساختمان‌های موجود نشان داد، و 26 درصد دیگر نیز ادعا کردند که نیاز به تمرکز بیشتر روی این موضوع است.

خوب است که می بینیم برخی از پاسخ ها می گویند که این “پایه هر کاری را که ما انجام می دهیم” است، اما ناامید کننده است که 73 درصد از پاسخ ها اذعان می کنند که کارهای بیشتری برای انجام دادن وجود دارد. در برخی موارد بسیار بیشتر است.

بسیاری از این مسائل حوزه های اکتشاف (معمولاً توسط دانشجو) در سطح قسمت 2 هستند، اما زمینه سازی مطمئناً باید در قسمت 1 باشد. دوره های کارشناسی زمینه مناسبی برای کاوش روش های جایگزین تفکر هستند و باید ابزارهای اساسی را در اختیار دانشجویان قرار دهند. برای تجزیه و تحلیل ساختمان و طراحی در حال حاضر، ARB در حال بررسی تمرکز بر دوره های قسمت 2 در فرآیند تغییر رویه های خود برای نسخه نویسی است. این از نظر ایجاد مسیرهای مختلف در این حرفه و گسترش دسترسی به گروه‌هایی است که در غیر این صورت نمایندگی نمی‌شوند – که چیز بدی نیست و کل حرفه باید برای آن تلاش و مبارزات انتخاباتی کند – اما به چه قیمتی؟ با توجه به نتایج این نظرسنجی، دلیل نگرانی است که به نظر می رسد نسخه ARB در قسمت 1 ناپدید می شود.

بیشتر کار معماران آینده با ساختمان های موجود خواهد بود

پیر تیلور، استودیو نامرئی

نگران‌کننده است که فقط یک ششم از شرکت‌کنندگان در نظرسنجی (17 درصد) گفتند که مقاوم‌سازی در مدرسه‌شان اولویت است، با یکی از پاسخ‌دهندگان نظرسنجی گفت: «بسیاری از واحدها گفتند: [their] دانش‌آموزان در حال حاضر ساختمان را نادیده بگیرند.

در میان پاسخ دهندگانی که از مدارس خود ناراضی بودند، یکی گفت:[These topics] در ماژول فناوری زیست محیطی ما در برخی ظرفیت ها مورد بحث قرار می گیرند، اما هیچ اشاره ای در آموزش ها یا انتقادات وجود ندارد. این مسائل باید منجر به طراحی شوند، اما به ندرت اصول اولیه به ما آموزش داده می شود و اجرای طراحی پایدار با دانشی که نداریم فوق العاده دشوار است!

یکی دیگر از دانشجویان اضافه کرد: پروژه‌های استفاده مجدد تطبیقی ​​در استودیو وجود دارد، اما جزئیات فنی و جزئیات آن به اندازه ساخت جدید پوشش داده نمی‌شود.

شاید جنبه هشداردهنده این نظرسنجی این باشد که نشان می‌دهد در بسیاری از مدارس، تفکر زیست‌محیطی «جدایی» از طراحی است – یا حتی یک ملاحظات «انحصاری» که می‌تواند همه چیز را به‌جای اینکه بخشی اساسی از هر تصمیم باشد، به‌طور انتزاعی هدایت کند.



منبع

یکی از پاسخ دهندگان گفت: «تقریباً کل ماژول بر مطالعه در مورد وضعیت اضطراری آب و هوا در سال اول متمرکز بود. [It was] فوق العاده و محرک برای اینکه بخشی از.

ارقام نشان می دهد که چهار درصد از دانش آموزان هنوز هیچ شهریه ای در زمینه پایداری دریافت نمی کنند و بیش از دو سوم معتقدند که آموزش در این زمینه می تواند بهبود یابد.

این نتایج نظرسنجی واقعا جالب و کاملاً نگران کننده است.

صادقانه بگویم، مطمئن نیستم که حتی در رادار بسیاری از معلمان نیز باشد.

دیگری اضافه کرد:[These topics are] اساساً در مورد بی وقفه صحبت شد که خوب است. با این حال، اغلب در مورد آن به قیمت سایر ملاحظات مهم صحبت می شود. برای مثال، دانش‌آموزان مزارع هیدروپونیک و موارد مشابه را در مکان‌هایی قرار می‌دهند که هیچ منطق اقتصادی ندارد.