معمار و معلم دی هیگ در سن ۷۳ سالگی درگذشت


هیگ که به طور گسترده ای با نام دی شناخته می شد، بین سال های 1996 تا 2007 یک کارگردان در Allies and Morrison و بین سال های 2011 تا 2016 یک کارگردان مشاور در این تمرین بود.

در سال 2007 او مدیر بازبینی طراحی در کمیسیون معماری و محیط ساخته شده (CABE) شد.

هیگ همچنین یک معلم قدیمی در دانشگاه کمبریج بود، جایی که بین سال‌های 1995 تا 2016 مدیر مطالعات در ترینیتی هال بود.

هیگ در Allies و Morrison پروژه‌هایی مانند بازسازی سالن جشنواره سلطنتی (به پایان رسید 2007) و خانه بلکول بیلی اسکات در کامبریا (2001) و همچنین بازسازی خانه ملکه (1999) و مرکز نجوم در سلطنتی را رهبری کرد. رصدخانه (2007) در گرینویچ.

هیگ در سال 1990 به خانه‌ای که خود طراحی کرده بود در کمبریج نقل مکان کرد و تا همین اواخر به انجام کارهای خود در شهر ادامه داد – مانند طرح اصلی برای کالج سنت جان (2017) و پاویون جدید سمینار برای کالج داروین (2019). او همچنین بین سال‌های 2014 تا 2021 ریاست پانل طراحی و حفاظت شورای شهر کمبریج را بر عهده داشت.

هیگ در 31 ژوئیه به طور غیر منتظره درگذشت. خانواده او گفتند که او هنوز به عنوان یک معمار کار می کرد، برنامه ریزی کتاب جدید و نمایشگاه هایی درباره استاد هنر و صنایع دستی مکی هیو بیلی اسکات و تولید چاپ و طراحی قبل از مرگش داشت.

از هیگ همسر و دو فرزندش به یادگار مانده است که همگی در زمینه معماری کار می کنند. همسرش ویلیام فاوست رئیس تحقیقات معماری کمبریج است. دختر النور فاوست، رئیس طراحی در شرکت توسعه رویال اوک و پارک است. و پسرش فرانسیس فاوست مدیر معماران کوک فاوست است.

دی با مخروط برنزی غول پیکر در رصدخانه سلطنتی گرینویچ، 2007

ادای احترام

گراهام موریسون، یکی از بنیانگذاران متحدین و موریسون
دی تأثیر عمیقی بر تفکر ما داشت. نظم و انضباط فکری، اشتیاق عفونی و تشویق مداوم او، تحسین و احترام شایسته او را به همراه داشت. او در طرز تفکر ما در مورد ساختمان‌های تاریخی و برنامه حفاظتی او برای تالار جشنواره سلطنتی ما را به این امر واداشت تا متوجه شویم که حفاظت از ساختمان‌های مدرن به همان اندازه که به پارچه مربوط می‌شود، به ایده آن نیز مربوط می‌شود.

ما همیشه سعی کرده‌ایم استانداردهای فوق‌العاده بالای او را رعایت کنیم و تأثیر او در این تمرین بسیار طولانی‌تر از 20 سال فوق‌العاده ارزشمندی که او با ما گذراند، باقی خواهد ماند.

تیم رونالدز، بنیانگذار معماران تیم رونالدز
من و دی در روز اول معماری در کمبریج با هم آشنا شدیم و از آن زمان با هم دوستان صمیمی بودیم. او برای من شغلی با بیل هاول در HKPA پیدا کرد، شاگردی که اساس کار من بود. دی در طول زندگی اش انرژی و اشتیاق خود را برای چیزهای خوب زندگی به اشتراک گذاشت: قطعاً معماری، اما سفر، موسیقی، شعر، کودکان، هنر، کنگر فرنگی و گل محمدی. هر بار که ملاقات می کردیم، اغلب در خانه زیبایی که او و ویلیام در کمبریج ساخته بودند، یک نفر احساس ثروت و سرزندگی می کرد.

پل فینچ، مدیر برنامه جشنواره جهانی معماری
من اولین بار دی را پس از صحبتی که او در مورد طرح حفاظت از سالن رویال فستیوال و روشی که ممکن است برای تولید آن به کار گرفته شود، ملاقات کردم. از نظر علمی اما سرگرم کننده، او همیشه در مورد معماری و زندگی مثبت بود و در عین حال انتقادی مناسب داشت. این به ویژه در زمان او به عنوان مدیر بازبینی طراحی در CABE، جایی که ما به مدت چهار سال از نزدیک با هم کار کردیم، به ویژه در رابطه با پروژه المپیک لندن، صادق بود.

دی همیشه در مورد معماری و زندگی مثبت بود، در حالی که به طور مناسب منتقد بود

اعتقاد او به پتانسیل هر نوع ساختمانی برای بهبود شهر باعث شد تا مدیران سوپرمارکت‌ها به طور جدی در مورد کیفیت آنچه پیشنهاد می‌کنند فکر کنند (این به پسر رئیس تسکو، تری لیهی کمک کرد تا در دانشکده معماری کمبریج محبوب دی، معماری خوانده باشد. ). من آخرین بار او را در راه اندازی تک نگاری تد کولینان در اوایل تابستان دیدم. او مثل همیشه یک حضور آفتابی با ابتکارات مختلف در ذهن یا در بازی بود. او بسیار دلتنگ خواهد شد.

پیتر کارولین، استاد بازنشسته معماری در دانشگاه کمبریج
اجرای یک استودیو با دی لذت بخش ترین تجربه بود و من چیزهای زیادی از او یاد گرفتم. او در تلاش های خود مبتکر، الهام بخش و بی دریغ بود. او به ویژه توسط دانشجویان در ترینیتی هال به یاد خواهد ماند، زیرا او بیش از 20 سال مدیر مطالعات معماری بود و در تعطیلات آخر هفته پس از یک هفته کاری پرمشغله در لندن سرپرستی آنها را بر عهده داشت و پس از فارغ التحصیلی با آنها ارتباط برقرار می کرد.

جولیت دیویس، استاد دانشگاه کاردیف و رئیس دانشکده معماری ولز
دی معلم طراحی من در سال 1994-1994، سومین سال تحصیلم در دپارتمان معماری در کمبریج بود. دی توانایی شگفت انگیزی داشت که در عین مهربانی و مراقبت نسبت به دانش آموزانش، انتظارات زیادی داشت. او علاقه فعالی به آنها به عنوان مردم داشت و به آنها کمک کرد تا منابع مادام العمر مانند اعتماد به نفس و همچنین مهارت های طراحی را توسعه دهند.

هرگز شادی مداوم و واقعی دی، توانایی او در آوردن شادی و خنده به محیط گرمخانه استودیوی سوم، مانند خیابان های سرد و بادهای یخی پیاده روی های شهری ما در دوبلین را فراموش نمی کنم. [during a university trip].

من در حرفه تدریس خودم بدهی بزرگی به دی دارم، به ویژه از نظر این باور قدیمی که کمک به دانش آموزان برای موفقیت اصلاً به این نیست که به آنها بگویم چه کار کنند یا یک سبک یا فلسفه را تحمیل کنم – الگوی استاد و شاگرد مدرسه قدیمی – اما همه چیز در مورد هدایت فرآیند ایده پردازی و توسعه طراحی است. او اهمیت حیاتی ایجاد حس خودباوری را در دانش آموزان تحت تأثیر قرار داد [and a] توانایی بزرگ فکر کردن و دستیابی به چیزهای بزرگ

دی از آن دوران شاد در کمبریج سال ها پیش الهام بخش بوده است.

Sunand Prasad، مدیر Penoyre & Prasad و رئیس شورای ساختمان سبز انگلستان
دی هایگ تیزبین، بصیر، بسیار آگاه، خوش بیان، خونگرم و سخاوتمند بود و ایمان زیادی به آنچه معماری می تواند به دست آورد. این چیزی است که او را به عنوان یک معمار، یک دانشگاه، یک معلم و یک مدافع بی سر و صدا قدرتمند کرده است. او با افزودن به دستاوردهای بسیاری، بر تحول بررسی طراحی در CABE نظارت داشت. این نشان دهنده همه چیزهایی بود که در ساخت محیط ساخته شده دخیل هستند و فرآیند ارزیابی برای افراد غیر متخصص شفاف تر و قابل درک تر شد. او متعهد به کیفیت و شواهد بود و دیدگاه خود را با مهارت و اعتقاد زیادی بیان می کرد که با تردید ظاهری مؤثرتر می شد.

اریک پری، مدیر معماران اریک پری
من عمیقاً از درگذشت دی متأسفم زیرا در بهترین بخش از 40 سال روحی خویشاوندی را احساس کرده ام که در مسیری موازی اما جدا از هم سفر می کند. به این ترتیب، زمانی که ما می‌توانستیم ملاقات کنیم، همیشه یک تبادل واقعاً نیروبخش بود، چه در مورد آموزش، یادگیری، تمرین، یا در واقع زندگی. او با استعداد، صادق و مصمم بود. فراتر از بسیاری از ساختمان‌هایی که او مسئولیت آن‌ها را برعهده داشت، تعداد زیادی از دانشجویان معماری سابق وجود دارند که او به آنها کمک کرد و آنها را تشویق کرد تا به موفقیت برسند، و میزگردهایی که راهنمایی و خرد روشن او را تصدیق می‌کنند. ما دلتنگ شادی او، لبخند آگاهانه او و امکان ملاقات دیگری خواهیم بود.



منبع