کووید-۱۹ چگونه فرهنگ کاری معماری را تغییر داده است؟


تیهمه‌گیری کووید-19 نقطه عطفی برای محل کار بود و اساساً نحوه کار مردم را تغییر داد – و بخش معماری نیز از این قاعده مستثنی نبوده است.

نظرسنجی فوری ما، که توسط 717 پاسخ دهنده بریتانیایی تکمیل شد، در مورد زندگی کاری آنها در طول 12 ماه گذشته پرسیده شد. نتایج آن تغییراتی را در رویه کاری و همچنین ناامیدی از دستمزد کم و اضافه کاری بدون حقوق را نشان می‌دهد.

این نظرسنجی توسط مجله معماران و بررسی معماری به عنوان بخشی از برنامه W، که برابری و تنوع را در این حرفه ترویج می کند. جولز آلن، از مرکز مطالعات جنسیتی دانشگاه کمبریج، بینش و تجزیه و تحلیل آماری را ارائه کرد.

این نشان داد که احتمال افزایش دستمزد کارکنان BAME در 12 ماه گذشته کمتر از کارمندان سفیدپوست بوده است و در میان تمام کسانی که در معماری کار می‌کنند، دستیاران معماری کمترین احتمال افزایش حقوق را داشته‌اند.

این شکاف نسلی در بسیاری از بخش‌های نظرسنجی انجام شد، به‌طور کلی کارکنان ارشد نسبت به کارمندان پایین‌تر راضی‌تر بودند.

نتایج همچنین نشان می‌دهد که از مدل‌های کاری سنتی فاصله گرفته است، به طوری که 72 درصد از پاسخ‌دهندگان در حال حاضر نوعی ترتیب کاری انعطاف‌پذیر دارند. این با تجزیه و تحلیل اخیر دفتر آمار ملی مطابقت دارد که نشان می دهد تعداد افرادی که در خانه تکالیف می کنند در طول همه گیری دو برابر شده و به 10 میلیون نفر رسیده است.

کارمندان BAME کمتر از کارکنان سفیدپوست افزایش حقوق داشتند

در ماه فوریه، علیرغم پایان دستورالعمل دولت برای کار از خانه، هشت کارگر از هر 10 کارگر گفتند که قصد دارند به نوعی کار ترکیبی، ترکیبی از دفتر و خانه، ادامه دهند.

از آنجایی که دفاتر و سایت‌های ساختمانی مجبور به بسته شدن در طول قرنطینه شدند، روش‌ها باید به کارکنان اجازه می‌داد از خانه کار کنند و زیرساخت‌های راه دور را راه‌اندازی کنند. اما در حالی که برخی از معماران تحت این انعطاف پذیری طولانی شکوفا شده اند، برای برخی دیگر با چالش های بزرگی همراه بوده است.

این تفاوت تجارب در بین جنسیت ها و نقش های شغلی توسط پاسخ های نظرسنجی که بینش جالبی را در مورد اینکه سیاست های کاری انعطاف پذیر برای چه کسانی و چرا کار می کنند ارائه می دهد، نشان داده شده است.

پل چاپل، از استخدام‌کننده معماری 9B Careers، می‌گوید این نارضایتی مداوم ناامیدکننده است. اما او می افزاید که بازار مشاغل معماری همچنان به شدت شلوغ است. او می‌گوید: «این معماران را در موقعیت غیرعادی قرار داده است که می‌توانند در مورد شرایط ترجیحی‌تر از آنچه قبلاً ممکن بود مذاکره کنند».

اکثر معماران هنوز در خانه کار می کنند – در حال حاضر

برای بررسی اینکه آیا شیوه ها تغییرات پایداری در فرهنگ کاری ایجاد کرده اند یا خیر، در این نظرسنجی سوالاتی در مورد سیاست های انعطاف پذیر فعلی مطرح شد. “کار منعطف” یک اصطلاح چتر برای طیف گسترده ای از ترتیبات است، از ساعات نیمه وقت یا فشرده گرفته تا کار در خانه، اشتراک های شغلی و ساعات انعطاف پذیر، که در آن کارکنان زمان شروع و پایان روز کاری خود را انتخاب می کنند.

به طور کلی، 72 درصد از پاسخ دهندگان گفتند که حداقل از یک شکل از کار انعطاف پذیر استفاده می کنند که محبوب ترین گزینه ها «کار منظم از خانه» (53 درصد) و زمان انعطاف پذیری (16 درصد). درصد بیشتری از زنان نسبت به مردان به صورت پاره وقت کار می کردند (18 درصد در مقایسه با 7 درصد)، و بیشتر به طور منظم از خانه کار می کردند (60 درصد از زنان؛ 51 درصد از مردان).

الگوی کاری ترجیحی کلی اکثر پاسخ دهندگان، تقسیم 50/50 بین ریموت و استودیو بود، اما یک دوم نزدیک، «عمدتاً کار در دفتر» بود. واضح است که مقداری انعطاف پذیری مهم بود، زیرا تنها 4 درصد از پاسخ دهندگان می خواستند فقط در دفتر کار کنند.

بیش از نیمی (54 درصد) گفتند که احساس می‌کنند کیفیت ارتباطات هنگام کار در دفتر بهتر است. با این حال، کیفیت جلسات با کار ترکیبی متفاوت بود، با 30 درصد راضی و 27 درصد ناراضی. برخی از پاسخ‌دهندگان نظرسنجی گفتند که شیوه‌های آن‌ها به محض پایان همه‌گیری به سیاست‌های انعطاف‌پذیر پایان داده است، در حالی که برخی دیگر گفتند رویکرد کار ترکیبی یا خانگی ناسازگار است. یکی از آنها گفت: “کارکنان حرفی برای گفتن ندارند، و اغلب یادداشتی در یک اطلاعیه کوتاه ارسال می شود و تعداد روزهایی که ما به WFH یا استودیو کار می کنیم تغییر می کند.”

برخی دیگر اظهار داشتند که به کارکنان ارشد اجازه داده شد از خانه کار کنند در حالی که به کارکنان پایین‌تر گفته شده بود که وارد شوند. “این نادیده گرفتن این واقعیت است که کارکنان ارشد احتمالاً به دلیل هزینه بالای مسکن (و دستمزدهای پایین‌تر) دورتر از ادارات زندگی می‌کنند. یکی از مردان BAME گفت: در شرایط نسبی) نسبت به آنچه که هستند. به طور کلی، 30 درصد گفتند که از طریق کار از خانه کمی بدتر شده است. بیش از نیمی از دستیاران معماری و 38 درصد از معماران احساس می‌کنند که وضعیت کمی یا به‌طور قابل توجهی بدتر شده است. این در مقایسه با 28 درصد از مدیران و 30 درصد از شرکا است.

یکی از دستیاران معماری گفت: «هیچ توانایی یادگیری از گوش دادن به مکالمات وجود ندارد، در حالی که دستیار دیگری گفت که آنها با کاهش تعداد «تعاملات غیررسمی در حین تهیه یک فنجان چای» دست و پنجه نرم کرده اند.

زنان کمی بیشتر از مردان احساس کردند که کار از خانه به طور قابل توجهی یا کمی توانایی آنها را برای یادگیری یا پیشرفت بهبود داده است. یکی توضیح داد که کار از راه دور منجر به شرکت او در جلسات بسیار بیشتر از زمانی که در دفتر کار می کرد، شده است.

این نظرسنجی همچنین نشان داد که کارمندان BAME احساس می‌کنند که کار کردن در خانه توانایی یادگیری یا پیشرفت آنها را کمی بیشتر از کارمندان سفیدپوست افزایش داده است.

یکی از پاسخ دهندگان BAME گفت: «مردم به راهنمایی و تجربه متفکرانه نیاز دارند. “کار کردن از خانه باعث شده است که وانمود کردن به طور خودکار با حضور در اطراف کاری که در حال انجام است، سخت تر شود.”

چاپل می‌گوید همه‌گیری نشان داده است که شیوه‌ها می‌توانند کار ترکیبی را ارائه دهند و به طور کلی، کارکنان از این «آزادی و انعطاف‌پذیری جدید» استقبال می‌کنند. با این حال، درگیری هایی نیز بین کارفرمایان و کارمندان وجود دارد.

او می‌افزاید: «به نظر می‌رسد اکثر مدیران نقش خود را با تیم‌هایی که از راه دور کار می‌کنند سخت‌تر شده و بنابراین بهره‌وری کمتری دارند. برای کارکنان خردسال، این حس وجود دارد که می‌توانند از راه دور به نقش فردی خود دست یابند، اما از دست دادن بیشتر از کار نکردن به‌عنوان تیم در یک محیط استودیویی بسیار مهم است، و بیشتر تمرین‌ها مشتاق بازگشت، تا حد امکان، به این سنتی هستند. راه عمل.

اضافه کاری یک مشکل دائمی است، به ویژه برای دستیاران معماری

در مورد تعادل کار و زندگی، عموماً پاسخ دهندگان به طور کلی راضی بودند، اگرچه مردان رضایت بیشتری نسبت به زنان داشتند (51 درصد در مقایسه با 43 درصد)، و کارمندان ارشد نسبت به کارکنان جوان تر راضی تر بودند.

اضافه کاری به ویژه برای دستیاران معماری (قسمت 1 و قسمت 2) یک مشکل دائمی است. بیش از نیمی (53 درصد) گفتند که از سیاست کارفرمای خود ناراضی هستند. این نشان‌دهنده ناامیدی فزاینده در سال‌های اخیر در مورد «استثمار» دستیاران معماری است.

یکی از پاسخ دهندگان گفت: «من اضافه کار می کنم اما برای این کار پولی دریافت نمی کنم. «معمولاً مجبور می شوم با انتخاب کمی این کار را انجام دهم. امتناع گاهي پذيرفته مي شود، اما اين مي تواند با فشار مديريت براي كار بعدي در زمان ديگري همراه باشد.

دیگری اضافه کرد: در مجموع، شرکت در مورد اضافه کاری به من گوش داده است و با آنها موافقت کرده است. من به شدت فشار می‌آورم که فقط ساعات قراردادم را در جایی که بتوانم کار کنم.

افزایش دستمزد بسته به نقش شغلی متفاوت است

این نظرسنجی میانگین حقوق را برای هر دسته از پاسخ دهندگان نشان داد. در شرایطی که دستیاران معماری، 41 درصد گفتند که بین 25 تا 30000 پوند در سال دستمزد می گیرند که بالاترین درصد بعدی در گروه پایین 20 تا 25000 پوند است. برای معماران، رایج‌ترین دسته دستمزد بین 35000 تا 40000 پوند در سال (22 درصد) بود.

بیش از نیمی از کارکنان مورد بررسی در 12 ماه گذشته افزایش حقوق دریافت کرده بودند، اما بسته به عنوان شغلی متفاوت بود. در حالی که 61 درصد از معماران افزایش حقوق داشتند، تنها 47 درصد از دستیاران معماری افزایش حقوق داشتند. کاردانی عنوان شغلی با بیشترین نسبت افزایش دستمزد با 67 درصد بود.

این نظرسنجی همچنین نشان داد که درصد کمتری از کارکنان BAME نسبت به کارکنان سفیدپوست افزایش حقوق دریافت کرده‌اند، 45 درصد در مقایسه با 55 درصد.

این نظرسنجی همچنین نشان داد که دستیاران معماری به احتمال زیاد به دلیل استرس مرخصی گرفته اند، به طوری که یک چهارم از افراد مورد بررسی گفته اند که به همین دلیل در سمت فعلی خود مرخصی گرفته اند.

چارلی ادموندز، یکی از بنیانگذاران گروه مبارزات انتخاباتی جبهه معماران آینده، می‌گوید که این نظرسنجی «تصویر تیره‌ای را برای کارگران معماری ترسیم می‌کند» و شرایط استثمارگرانه‌ای را که بر عملکرد معماری حاکم است، برجسته می‌کند.

او می‌گوید: «این احتمالاً در یافته‌هایی آشکار است که کارگران جوان و BAME کمترین احتمال را داشته‌اند که در سال گذشته افزایش‌هایی دریافت کرده‌اند – که در صورت تعدیل تورم به کاهش حقوق واقعی می‌رسد.» او می افزاید که کاهش حقوق واقعی در معماری به سمت کسانی است که در آسیب پذیرترین موقعیت های اقتصادی قرار دارند.

او می‌افزاید: «پیامدهای این بی‌ثباتی ممکن است از طریق یافته‌ها آشکار شود که کارگران معماری جوان و BAME به احتمال زیاد تحت تأثیر استرس قرار می‌گیرند، اگرچه این موضوع بدون شک با وابستگی این حرفه به اضافه کاری بدون حقوق تشدید می‌شود. به طور کلی، این نظرسنجی تصویر تیره‌ای را برای کارگران معماری ترسیم می‌کند، به خصوص اگر سفیدپوست نباشند.



منبع